Verhalen van de toekomstecoloog
Met bladeren vergroeid raken
Leven is de enige manier
om met bladeren vergroeid te raken,
op het zand naar adem te happen,
op vleugels proberen op te vliegen
Symbiostad Nijmegen: hoe zou het zijn, als…?
Met SymbioStad maakte de toekomstecoloog samen met Lux Nijmegen ruimte om te dromen over een stad ontwikkeld door en voor mens, plant en dier.
Ecofictie: Als de muren ademen
Hoe zou het zijn om te wonen in een stad die ons ontworpen door mens, plant en dier? Met levende huizen die ademen, bijen die meepraten over stadsontwikkeling en landbouw in Agri-torens? Voor het Klimaatfestival van de Hortus in Amsterdam schreef ik dit toekomstverhaal over de stad Amsterdam.
Biomimicry: lessen uit de natuur
In 3,8 miljard jaar heet de natuur geweldige dingen uitgevonden: hoe te vliegen, zonlicht om te zetten in energie en van CO2 bomen te maken. Biomimicry is innovatie geïnspireerd door de natuur op drie niveaus: de natuur als model, maat en mentor. Leer hoe je biomimicry zelf kunt inzetten.
Toekomst van water
Water is overal. Het stroomt letterlijk door ons lijf. Elk van ons heeft watermoleculen in zich die ooit door dino’s zijn gedronken, over de zeebodem zijn gespoeld en als regen zijn neergevallen. We zijn diep verbonden met water – het is ons, en wij zijn het. Toch is (toegang) tot schoon water en wateveiligheid niet vanzelfsprekend. Een verkenning van mogelijke toekomsten.
Ik zag een vrouw een slechtvalk worden
Ik zie het voor mijn ogen gebeuren. De ene vrouw verandert in een slechtvalk. De ander in een boom, een derde in een bever. De man blijft een man - uit de toekomst. In mijn workshops vinden dit soort metamorfoses zo vaak plaats dat ik er niet meer van opkijk. Je kunnen verplaatsen in een ander, mens of niet-mens, is essentieel voor toekomstdenken.
Onze bodem: een techno-ecosysteeem
Er lijkt weinig ‘natuurlijks’ aan het complexe netwerk van 1,75 miljoen kilometer ondergrondse infrastructuur dat zich onder Nederland uitstrekt. De ondergrond is geen ongerepte wildernis, maar een hightech ecosysteem. De uitdaging: hoe kunnen we de bestaande complexiteit omarmen én tegelijkertijd verduurzamen? Dit vraagt om een fundamenteel andere kijk: de ondergrond niet als een passieve ruimte, maar als een dynamisch, relationeel systeem.