De Toekomstverkenning Natuurmonitoring 2050 verkent samen met het Verbeterprogramma VHR Natuurmonitoring hoe we de relatie tussen mens, technologie en natuur anders kunnen ontwerpen.

Dit project onderzoekt hoe biomimicry, het leren van natuurlijke systemen, Douane Nederland kan helpen om adaptiever en toekomstbestendiger te worden.

Wat we vandaag doen en beslissen heeft gevolgen voor generaties tot honderden jaren in de toekomst. Hoe maken we ruimte voor de stem van de toekomstige generatie, de stemmen van beken, rivieren en bomen?

Hoe ziet technologie eruit voorbij het capitalisme? The Elephant in the Waiting Room is een verzameling van tien sciencefictionverhalen gecureerd door het Eindhovense Baltan Laboratories over hoop, tragedie en wedergeboorte voor een wereld die haar einde lijkt te naderen. Ik schreef ‘Mokosh’ Knitwork’ als een toekomstige geschiedenis over een vrouwelijke hackergroep in Oekraïne.

Wie bij oud worden denkt aan grijze haren en een krakkemikkig lijf is duidelijk nog niet aangeschoven bij de Toekomsttafel. In het project Toekomsttafels in samenwerking met Van Bommel van Dam zetten we ouderen in de hoofdrol in toekomstverhalen van #bejaardentok tot generatiehuizen.

Kunnen we ons een toekomst voorstellen waarin technologie en ecologie in elkaar overvloeien en zo betekenisvolle, zorgzame omgevingen en systemen creëren?

Mijn mantra bij toekomstdenken is het maximaal oprekken van de verbeeldingskracht, bijna het tegenovergestelde van wat het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en Wageningen UR doen in hun landbouw- en natuurverkenning voor 2050. Zij laten zien dat de doelen voor natuur, water en klimaat haalbaar zijn, maar doen dat binnen strak afgebakende kaders. De twee scenario’s verschillen sterk in ruimtelijke, sociale en ecologische impact, maar blijven onverbiddelijk ‘inside the box’.

Met SymbioStad maakte de toekomstecoloog samen met Lux Nijmegen ruimte om te dromen over een stad ontwikkeld door en voor mens, plant en dier.

Hoe zou het zijn om te wonen in een stad die ons ontworpen door mens, plant en dier? Met levende huizen die ademen, bijen die meepraten over stadsontwikkeling en landbouw in Agri-torens? Voor het Klimaatfestival van de Hortus in Amsterdam schreef ik dit toekomstverhaal over de stad Amsterdam.

Water is overal. Het stroomt letterlijk door ons lijf. Elk van ons heeft watermoleculen in zich die ooit door dino’s zijn gedronken, over de zeebodem zijn gespoeld en als regen zijn neergevallen. We zijn diep verbonden met water – het is ons, en wij zijn het. Toch is (toegang) tot schoon water en wateveiligheid niet vanzelfsprekend. Een verkenning van mogelijke toekomsten.

In de nieuwste editie van COMPASS magazine, gepubliceerd door de Association of Professional Futurists (APF), staan de stemmen van vrouwen, in het bijzonder die uit het mondiale Zuiden, centraal. Deze uitgave is het resultaat van een speciale samenwerking tussen APF en Women Who Future(s).