Kunnen we ons een toekomst voorstellen waarin technologie en ecologie in elkaar overvloeien en zo betekenisvolle, zorgzame omgevingen en systemen creëren?

Mijn mantra bij toekomstdenken is het maximaal oprekken van de verbeeldingskracht, bijna het tegenovergestelde van wat het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) en Wageningen UR doen in hun landbouw- en natuurverkenning voor 2050. Zij laten zien dat de doelen voor natuur, water en klimaat haalbaar zijn, maar doen dat binnen strak afgebakende kaders. De twee scenario’s verschillen sterk in ruimtelijke, sociale en ecologische impact, maar blijven onverbiddelijk ‘inside the box’.

Last Friday's Next Nature's Biodesign Festival was an entangled blur of ideas, concepts, prototypes and above all: a menagerie of people of all sorts of backgrounds. If you missed, it, don't worry, I'll give you the highlights.

Leven is de enige manier

om met bladeren vergroeid te raken,

op het zand naar adem te happen,

op vleugels proberen op te vliegen

Met SymbioStad maakte de toekomstecoloog samen met Lux Nijmegen ruimte om te dromen over een stad ontwikkeld door en voor mens, plant en dier.

Hoe zou het zijn om te wonen in een stad die ons ontworpen door mens, plant en dier? Met levende huizen die ademen, bijen die meepraten over stadsontwikkeling en landbouw in Agri-torens? Voor het Klimaatfestival van de Hortus in Amsterdam schreef ik dit toekomstverhaal over de stad Amsterdam.

In 3,8 miljard jaar heet de natuur geweldige dingen uitgevonden: hoe te vliegen, zonlicht om te zetten in energie en van CO2 bomen te maken. Biomimicry is innovatie geïnspireerd door de natuur op drie niveaus: de natuur als model, maat en mentor. Leer hoe je biomimicry zelf kunt inzetten.

Hoe inspireert het verleden de toekomst?